A dramatic girl's room

พึ่งกลับมาจากโรงละครอักษราค่ะ แต่คราวนี้ไม่ได้ไปดูละคร

ปั้นฝันไปดู "กายกรรม" มา

ชื่อกายกรรม(ซึ่งอ่านไม่ออก) คือ Cie O Ultimo Momento: "(Peut-être)"

เป็นการแสดงกายกรรมสมัยใหม่ซึ่งเป็นสับเซตของงาน La fete หรืองานวัฒนธรรมฝรั่งเศสค่ะ

บอกได้คำเดียวว่า...

สุดยอดดดด

ทั้งๆที่มีนักแสดงเพียงสองคน เป็นนักกายกรรมหนึ่งคนและนักดนตรีหนึ่งคน สต๊าฟ(ที่เห็นหน้า)อีกสองคนเท่านั้น

แต่พวกเขาสร้างสิ่งมหัศจรรย์ขึ้นมาภายในเวลาสี่สิบห้านาทีนี้ได้ค่ะ

คุณ Joao (อ่านไม่ออกอีกแล้ว) นักกายกรรมคนนั้นเหมือนทำให้บนเวทีกลายเป็นโลกที่ไร้น้ำหนักแล้วก็ไม่มีแรงดึงดูดขึ้นมาได้ด้วยหน้าตา"เฉ๊ยเฉย"ได้ เขาใช้เสาเพียงต้นเดียวในการแสดงตลอดสี่สิบห้านาที ไม่ต้องใช้ฉากหรือว่าอุปกรณ์เสริมอลังการให้ยุ่งยากเลยด้วยซ้ำ

ที่สำคัญนะ...ร่างกายนั่นน่ะ สุดยอดมากๆ (ปั้นฝันเลือดกำเดาพุ่งไปแล้ว) ต้องบอกว่าเป็นร่างกายที่สวยยิ่งกว่าเดวิดซะอีก ไม่มากเกินไปแล้วก็ไม่น้อยเกินไป โอ๊ย ถ้าปั้นฝันเป็นผู้ชายนะ ต้องอยากได้ร่างกายแบบนั้นแน่ๆ

ส่วนคุณGuillaumeนักดนตรี ก็เท่ได้ใจจริงๆ เล่นสเก็ตไปเล่นดนตรีไป แถมยังเก่งทั้งเครื่องดนตรีคลาสสิคและอิเล็คโทรนิคอีกต่างหาก มีการอัดเสียงเครื่องดนตรีอย่างหนึ่งสดๆบนเวที แล้วก็เปิดเล่น แล้วก็เล่นเครื่องดนตรีอย่างอื่นไปพร้อมๆกันได้ด้วย

นับว่าเป็นสี่สิบห้านาทีที่คุ้มค่าสมกับค่ารถจริงๆ...

ฮิๆ เพราะไปดูกายกรรมครั้งนี้ ปั้นฝันไม่ต้องออกตังค์นอกจากค่ารถเลย

บัตรฟรีจากภาควิชา ทั้งๆที่บัตรราคาปกติหนึ่งพันสองร้อยบาทหรือแปดร้อยบาท ส่วนบัตรนักศึกษาถึงจะหนึ่งร้อยบาทแต่ก็คงไม่ได้ที่นั่งดีๆเท่ากับที่นั่งวีไอพีใช่ไหมล่ะ (ถึงจะเป็นวีไอพีริมปีกๆก็เถอะ)

อ๊า...โชคดีจังที่ตั้งมั่นเข้าเอกนี้...

(ได้ข่าวว่าวันพรุ่งนี้มีส่งการแสดง...)

(เหงื่อตก)...ขอไปท่องบทต่อล่ะค่ะ แหะๆ (กลับสู่โลกแห่งความเป็นจริงที่มีทั้งน้ำหนักและภาระหน้าที่) แหะๆ

ปั้นฝัน 150608 วันอาทิตย์